۱۳۸۹ بهمن ۲۴, یکشنبه

محفل نشینی


دوش درمیــکـــدۀ کــه من مــی میــنـــوشیــدم
درمحـفــل ما یــکی مــی خــوار نمـیـــدیـــد م
آن شـــب که همـــه با چــشــم بد میــــدیـــدنــد
مـن بــــودم و مـی یـــکی دلـــدار نـمیــدیـــد م
گـر سـاقی می از محــفـــل حافـــظ نــمـیــاورد
قـطــرۀ مــی را هــم دریــن بازار نمــیــدیــد م
دوش گـر سنـــت کــوه بابا را نمیــشـکستــیـــم
آنگه سـرمحفل نشینان را جـز برسردار نمـیدی
دم

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر